Jij hoort hier thuis


Als je je heel somber en misschien ook suïcidaal voelt, kan het lijken alsof jouw bestaan er niet toe doet. De wereld is ontzettend groot, de mensen zijn net mieren, wat doet één leven meer of minder er dan nog toe? Maar… hoe verschrikkelijk je je ook voelt, hoeveel je ook op anderen leunt of niet en hoe diep je ook zit: jouw leven doet er wel degelijk toe. Sterker nog, jouw leven doet er énorm toe. Jij bent, zodra je geboren werd, een schakel geworden in een geheel. Als jij er niet meer zou zijn, dan ontbreekt er iets groots en wezenlijks voor alle mensen die jou hebben leren kennen. Je hoort erbij. Je bent ter wereld gekomen en daar hoor je nu ook thuis. Je bent onmisbaar en er zijn mensen die van je houden. Ook als je dat nu niet zo kunt voelen. Het is er wel. En je mag daar op vertrouwen.


Jij bent belangrijker dan je zelf door hebt!


Ik verdien niks


Het kan voelen alsof je het niet verdient om hulp te krijgen. Toch klopt dat niet, want iedereen verdient het om hulp te krijgen. Net zoals dat iedereen steun verdient van familie en vrienden. Misschien denk je zelfs dat je anderen tot last bent. Die gedachtes kunnen zo ongelooflijk reëel aanvoelen. Weet dit: óók de mensen die jou nu helpen om door deze tijd heen te komen, óók de mensen die zich vaak of misschien zelfs de hele dag met jou bezighouden en voor jou klaarstaan, óók voor die mensen ben jij geen last. Want zij weten dat jij niet gekozen hebt voor deze situatie. En zij willen niets liever dan jou bijstaan. Al moeten zij hun leven met jou bezig zijn en samen de allerkleinste overwinningen behalen; dát duizendmaal liever dan dat jij er niet meer bent.


Hoe sterk het ook kan voelen dat je geen hulp en steun verdient: het is niet waar.


Soms kan het om dezelfde reden voelen alsof je het niet verdient om cadeautjes te krijgen. Ik ken dat gevoel. Vanaf het moment dat ik in een depressie raakte, heb ik het gevoel gehad dat ik het niet verdiende om iets te krijgen. Niet voor een sinterklaas, niet voor kerst en niet voor mijn verjaardag. Ik vond dat ik alles verkeerd deed en ik vond dat ik het niet waard was om iets te krijgen en het niet waard was om moeite voor te doen. Dat gevoel dat ik niets verdiende was zo diep en zo sterk en het heeft me heel lang heel veel pijn gedaan. Een jaar later heb ik langzaam de gedachte dat ik niets verdien meer en meer achter me gelaten. Maar nog steeds vind ik het ontvangen van iets af en toe heel moeilijk. Vooral als ik iets ‘duurs’ krijg, vind ik dat heel lastig. Maar het gaat steeds beter. En ik kijk nu achterom en zie dat wat ik heb gevoeld en heb gedacht, niet klopte met hoe het echt was. Mijn gevoelens waren echt, maar ze waren niet waar.


Ik heb geleerd, dat je niet alleen niet altijd moet geloven wat je denkt, maar ook niet altijd moet geloven wat je voelt. Ik weet dat het voor velen nog steeds heel lastig is om iets te ontvangen. Of het nou om cadeautjes gaat, of om tijd en aandacht. Weet in ieder geval dat wat je voelt niet de waarheid hoeft te zijn en vertrouw erop dat het gevoel uiteindelijk zal gaan veranderen. Voor nu moet je dat maar eventjes van mij aannemen.


gevoel